Wzorowe prace uczniów

Print Friendly and PDF

Spis treści

  1. Znaczenie telewizji w życiu człowieka
  2. Co zabiorę z sobą w dorosłe życie z „Małego Księcia”
  3. Co mogę zabrać z "Małym Księciem" w dorosłe życie?
  4. Dlaczego dobry dziennikarz musi być przede wszystkim racjonalistą?

Znaczenie telewizji w życiu człowieka

Telewizja odgrywa znaczącą rolę w ludzkiej egzystencji oraz ułatwia codzienne życie. Oprócz niezaprzeczalnych wad posiada wiele istotnych zalet. Współczesny człowiek może odnieść korzyści z oglądania telewizji, pod warunkiem kwestionowania podawanych w niej informacji. W niniejszej pracy postaram się udowodnić zasadność postawionej przeze mnie tezy.

Pierwszym argumentem na potwierdzenie prawdziwości mojego stwierdzenia będzie fakt, iż w dzisiejszych czasach telewizor znajduje się prawie w każdym domu. Jest on ludzkim oknem na świat. Miliony ludzi po ciężkim dnu pracy czy nauki siadają przed telewizorem by dowiedzieć się, co danego dnia wydarzyło się na świecie.

Kolejny argument wiąże się z oglądaniem przez nas programów przyrodniczych i naukowych. Kto dziś ma czas czy pieniądze na dalekie podróże? Dzięki takim kanałom jak „Discovery” czy „National Geographic” możemy w mgnieniu oka przenieść się w Himalaje bądź do amazońskiej dżungli. Dzięki programom naukowym możemy dowiedzieć się, jak działają rzeczy, które codziennie używamy. Niestety, istnieją tak zwane „programy paranaukowe” – wprowadzają nieświadomego widza w błąd, a świadomy nie wie, w jakim stopniu przedstawiona w programie kwestia jest autentyczna.

Innym argumentem opowiadającym się za korzyściami płynącymi z oglądania telewizji jest działalność dociekliwych dziennikarzy. Dzięki nim dowiadujemy się o przypadkach łamania prawa i niesprawiedliwości na świecie czy też różnorakich problemach społecznych. Niestety, często dziennikarze poszukują sensacji zamiast wartych przytoczenia wydarzeń. Często też pokazywana jest tylko jedna strona – pozytywna lub negatywna.

Kolejnym argumentem będzie fakt, iż w wielu zakątkach świata niemal każdy człowiek nie raz siada przed telewizorem by obejrzeć interesujący film, który przyniesie mu rozrywkę, ale też skłoni do rozważań nad własnym życiem.

Telewizja jest nam potrzebna, gdyż dostarcza wielu wrażeń. Dzięki niej dowiadujemy się o wszystkich wydarzeniach ze świata, przez reklamy wiemy, co znajduje się na półkach sklepowych oraz oszczędzamy na biletach do kin czy teatrów, oglądając za darmo w zaciszu domowym. Media pomagają zrozumieć otaczający nas świat, rozwijają naszą wyobraźnię oraz poszerzają nasze horyzonty myślowe.

Karol Kołodziejak - kl. VI c

Co zabiorę z sobą w dorosłe życie z „Małego Księcia”

Antoine de Saint Exupéry, autor „Małego Księcia ”, musiał być bardzo mądrym człowiekiem, gdyż stworzył tak pouczające i uniwersalne dzieło jak powieść o małym chłopcu żyjącym na asteroidzie B612. Książka nie jest zbyt rozbudowana, opisy są ubogie, ale przekazują tak wiele mądrych myśli, które przydadzą się człowiekowi w każdym wieku.

Wrażliwość chłopca jest jedną z wielu rzeczy, które powinniśmy zabrać ze sobą w dorosłe życie. Człowiek, dorastając, ma jej coraz mniej w sobie i w końcu zanika, nie powinno być tak. Powinniśmy być dla siebie tacy jak Mały Książę dla innych.

Przyjaźń jest kolejną rzeczą, której coraz mniej w dorosłym świecie. Liczą się znajomości, nie ma prawdziwej bezinteresownej przyjaźni. Mały Książę bardzo łatwo nawiązywał kontakty z ludźmi i innymi istotami i to nie po to, by coś osiągnąć, po prostu by mieć przyjaciela. Małemu Księciu najwięcej powiedział lis, którego chłopiec później oswoił.

Mały Książę bezgranicznie wszystkim wierzył, można powiedzieć, że był naiwny, ale na jego szczęście nikt go nie wykorzystał. Chłopiec, podróżując po różnych planetach spotykał różnych ludzi, na przykład pijaka, który pił, ponieważ wstydził się, że pije, próżnego, który za wszystko wymagał oklasków i owacji. Mimo to nie zraził się do ludzi i trafił na Saharę na której spotkał lotnika i szybko się z nim zaprzyjaźnił.

Uważam, że Mały Książę jest mądrym chłopcem i gdyby wszyscy wnieśli chociaż jedną jego cechę do dorosłego życia, świat byłby dużo lepszy niż jest. Wiara, przyjaźń, wrażliwość to chyba najważniejsze rzeczy, które warto wnieść do dorosłego życia.

Gallus Anonimus

^ Powrót na górę ^

Co mogę zabrać z "Małym Księciem" w dorosłe życie?

"Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu". Zgadzam się z przedstawioną tezą w temacie, a moją opinię postaram się uwodnić kilkoma |argumentami.

Zacznę od przedstawienia przyjaźni lotnika-pilota oraz Małego Księcia w książce Antoina de Saint-Exupery "Mały Książę". Kiedy spotkali sie na pustyni , byli dla siebie obcy, nie znali się, nie byli w żaden sposób ze sobą powiązani. Jednakże ich przyjaźń narodziła się nagle, w ich sercach, tak naprawdę wiedzieli, że są sobie potrzebni, i że w tamtym momencie są dla siebie najważniejsi, są dla siebie jedynymi na świecie, ponieważ praktycznie łączą ich tylko wypowiadane słowa, ale w rzeczywistości łączą ich również przyjacielskie więzi, niemal że miłość. Kiedy nadeszła pora rozstania pilota z Małym Księciem, ujawniła się tajemnica ich przyjaźni. Gdyż pilot nie chciał się z nim rozstawać, nie chciał go zostawić oraz nie chciał pozwolić mu odejść.

Następnie przedstawię przyjaźń, która łączyła Małego Księcia i różę. Mały Książę zadziwił się różą przed rozkwitnięciem, choć tak naprawdę nie wiedział, co to za roślina, kim ona jest i jaka ona jest. Gdy rozkwitła, on spełniał wszystkie jej prośby, życzenia, opiekował się nią jak najlepiej umiał oraz mógł. Lecz róża nie była na początku szczera z uczuciami chłopca, gdyż wykorzystywała go, aby się nią zajmował, ponieważ wiedziała, że jest on nią zauroczony. Ale, gdy nadeszła pora rozstania, róża nagle ukazała swe "serce", gdyż nie miała honoru zatrzymywać Małego Księcia przy sobie, i właśnie wtedy wyznała mu miłość oraz przeprosiła, prosząc przy tym o przebaczenie. Jej miłość nie była na początku ujawniona, przedstawione natomiast było tam jej samolubstwo i chciwość oraz fałszywstwo, ale kiedy nadeszła pora rozłąki, również róża była kimś więcej, niż tylko wymagającą rośliną.

Na koniec przedstawię nawiązaną przyjaźń między lisem a Małym Księciem. Gdy się spotkali, lis wytłumaczył Małemu Księciu, że przyjaźń to oswojenie. Przetłumaczył mu, że jeżeli Mały Książę go oswoi, będą dla siebie jedynymi na świecie, że lis będzie wyjątkowym lisem-jedynym na świecie. Dzięki przyjaźni z lisem Mały Ksążę zrozumiał, że jego róża jest wyjątkowa i nie mam frugiej takiej samej, ponieważ została przez niego oswojona i teraz jest inna, lepsza niż inne róże.

Na podstawie zgromadzonych argumentów stwierdzam, iż przedstawiona przeze mnie opinia na wysuniętą tezę, że "Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu", jest słuszna, a moje argumenty w pełni ją potwierdzają.

Angelika Chodorowska

Michał Kapeluszny

^ Powrót na górę ^

 

Dlaczego dobry dziennikarz musi być przede wszystkim racjonalistą?

Racjonalista to człowiek, który kieruje się w życiu rozumem. Uznaje go za jedyną drogę dotarcia do prawdziwej wiedzy. Jest rozsądny i nie daje się nabrać na nieprawdziwe fakty i historie. Dobry dziennikarz musi być przede wszystkim racjonalistą i twardo stąpać po ziemi.

W dzisiejszych czasach świat aż huczy od zmyślonych informacji, które mają na celu niejednokrotnie wprowadzenie kogoś w błąd. Nie zawsze jest to zamierzone działanie, jednak często tak się zdarza. Największym skupiskiem tego typu ciekawostek i faktów jest bez wątpienia Internet. Czasem wręcz trudno znaleźć bezbłędny artykuł. Profesjonalny dziennikarz musi podchodzić z dystansem do każdej informacji i traktować ją tak, jakby była nieprawdziwa. Nie może sobie pozwolić na spontaniczne umieszczanie każdego znalezionego newsa w artykule, czy też relacji radiowej bądź telewizyjnej. Nie powinien przede wszystkim zbytnio wczytywać się w strony internetowe o niesprawdzonych źródłach. Sieć tworzą najczęściej przypadkowi ludzie, więc więcej może wyniknąć z tego złego, niż pożytecznego. Dziennikarz, który kieruje się rozumem, zyskuje bardzo wiele. Wynikiem tego są racjonalne artykuły o sprawdzonych informacjach czytywane często przez odbiorców. Niestety prawdą jest to, że do szerszego kręgu odbiorców docierają najczęściej fakty sprzeczne z rzeczywistością, gdyż po prostu wywołują większą sensację i stwarzają dogodne okazje do plotek i żartów. Sądzę jednak, że najistotniejsze jest powodzenie u ludzi inteligentnych, którzy nie poszukują kłamliwych newsów. Najważniejsze jest przecież ukazanie świata takim, jaki jest, bez żadnych poprawek. Osoby piszące do gazet muszą kierować się w życiu rozsądkiem, ponieważ podchodząc zbyt emocjonalnie do tego zawodu, mogłyby tylko stracić. Wiadomo, że ważne jest to, aby w odpowiednim momencie zjawić się na miejscu ważnego zdarzenia, jednak zachowując pewien dystans.

Obecnie zawód dziennikarza jest trudny. Zdarzają się misje, w których, niestety, często giną wysłannicy programów informacyjnych. Symbolem takich zdarzeń jest z pewnością Afganistan, do którego ze względu na trwającą tam wojnę wysyła się wielu dziennikarzy. Narażają oni swoje życie dla zrobienia kilku fotografii. Wysłannik będący racjonalistą najpierw zastanowi się, czy warto za wszelką cenę ryzykować. Jeśli nawet zdecyduje się na ciężką misję, to będzie umiejętnie kierował swoją pracą. Natomiast gdy podejdzie do tego zbyt emocjonalnie, to może tylko stracić.

Reasumując, w dzisiejszych czasach dobry dziennikarz musi być racjonalistą, bo to jedyny sposób na przetrwanie w tym trudnym zawodzie. Powinien w każdej sytuacji zachować spokój i nie dać się wplątać w ciąg nieprawdziwych informacji. Dzięki temu będzie mógł pisać ciekawe i wiarygodne artykuły, a odbiorcy z pewnością często po nie sięgną.

Ewelina Repeć - uczennica klasy II c gimnazjum

^ Powrót na górę ^

 

Copyright © 2012 by Zespół Szkół nr 1 im. Adama Mickiewicza